Ag Breathnú ar Chlúmhilleadh ó Pheirspictíocht PR
Tá difríocht ag an dlí ag brath ar an áit ina gcónaíonn tú. Déanann dlí na Breataine sé níos éasca a leithéid de lawsuits a bhuachan.
Sna Stáit Aontaithe, tá sé níos déine.
Níl aon iriseoir ag iarraidh a bheith agairt. Ghlac gach tuairisceoir a d'imigh an scoil iriseoireachta an dlí preas agus gardafaidh sé i gcoinne duine éigin a dhéanfaidh cás dlí a chomhrac ina n-aghaidh ag rá go bhfuil siad "brúite go míchúramach agus go feasach luíonn nó go luíonn siad ar an aer, agus go luíonn siad siúd ar dhuine."
Ó thaobh PR, más rud é go ndearnadh a leithéid de chlaonadh faoi chliaint, is éard atá i gceist le hiarratas dlí chun clúmhillte, clúmhilleadh, leabhal, nó ionradh príobháideachta, céim mhór a dhéanamh agus is botún mór é.
Ní mór duit an Dlí a thuiscint
Cé gur minic go bhfuil an dlí oscailte le léirmhíniú, is é an phrionsabal coitianta i gclainmniú ar chásanna carachtar ná seo a leanas go bunúsach:
- D'fhoilsigh duine éigin bréag faoi dhuine eile.
Go raibh an bréagadh seo dochar don duine sin ar bhealach éigin.
Ansin faigheann sé casta.
Ní chiallaíonn "Foilseachán" clóite i nuachtán. Is féidir é a rá ar chlár teilifíse, ar an raidió, ar ardán meáin shóisialta, in óráid, nó i gcló ar ghreamán buan-go bunúsach, caithfear é a scaipeadh ar bhealach, d'aon ghnó.
Cailleadh i gcoinne Libel
De ghnáth, tagraíonn Libel rud éigin atá buan a fhoilsiú, mar shampla alt nuachtán.
Tagraíonn clúmhilleadh de ghnáth le briseadh a scaipeadh trína rá, nó modh eile iomarcach. San aois leictreonach, d'fhéadfaí a bheith i rith seisiún comhrá ar líne.
Nuair is Saoránach Rialta An Íospartaigh
Déileálfar le saoránaigh rialta go difriúil, nuair a deir siad rud éigin bréagach agus nuair a bhíonn íospartaigh clúmhilleadh orthu.
Más saoránach príobháideach tú, agus go bhfuil bréagán i gceist le nuachtán, rud a dhéanann dochar, tá barra i bhfad níos ísle leagtha chun damáistí a bhailiú ó dhuine sa chúirt.
Mar shampla, tá Joe Smith, pluiméir, ag smaoineamh ar a ghnó féin. Tá duine éigin a bhfuil an chéad ainm céanna agus an t-ainm deiridh-Joey Smith-gabhadh agus á gcúisí ag oifigeach póilíneachta a lámhach. Tá an nuachtán gan dídean agus cuireann sé scéal ar an leathanach tosaigh leis an gceannlíne, "d'áitigh Joe Smith go gcuirfí lámhach ar stáitse stáit." Ritheann an páipéar grianghraf uait freisin, a bhí acu ar chomhad nuair a bhí tú mar Leas-Uachtarán an Chlub Rothlaigh.
Is léir gur fhoilsigh siad bréagadh agus, ar ndóigh, tá sé dochar. Tá dea-ainm Joe Smith faoi bhráid agus is dócha go gcaillfidh Joe gnó. Is cás clasaiceach é seo nuair nach ndéanfaidh ceartúchán ag bun leathanach 3 rudaí a shocrú. Dá bhrí sin, go mbeifeá ag súil go ndéileálfaí ar dhlí dlí maidir le lamháltais agus gur dócha go gcaillfeadh an nuachtán, agus dámhadh sé damáiste do Joe Smith.
Nuair is Fíor Poiblí an Íospartach
Sna Stáit Aontaithe, tá an barra i bhfad níos airde nuair a dhéantar figiúr poiblí, cáiliúla nó aisteoir a chur i gcion.
Bhunaigh New York Times, Sullivan, i gCúirt Uachtaraí 1964 go gcaithfidh figiúr poiblí a chruthú nach raibh ach ráiteas bréagach foilsithe ach gur foilsíodh é le "malice iarbhír".
Ciallaíonn sé sin go raibh a fhios ag an duine nó ar eagraíocht na meáin a raibh an ráiteas bréagach á rá go raibh sé bréagach ach d'fhoilsigh sé é ar aon nós, nó ba chóir go mbeadh a fhios gur bréag é Ní mór dóibh "neamhaird gan mheargánta ar an bhfírinne" a léiriú - ní raibh siad ag seiceáil, nó ní raibh cúram orthu. Is mórán mór é seo chun léim.
An Limistéar Liath
Tá catagóir idirghabhálach de "figiúr poiblí teoranta" (duine neamhcháiliúil), a chuireann isteach i ndíospóireacht nó ar shúil an phobail iad féin. Má dhéanann tú sin, caillfidh tú cuid de na cosaintí a bhí agat nuair a bhí tú i do shaoránach príobháideach.
Fiú má chomhlíontar gach ceann de na coinníollacha agus is cás slam-dunk é, tá constaicí ann fós a shárú, mar shampla poiblíocht dhiúltach coimhdeach. Mar sin, sula nglaonn tú ar na dlíodóirí, smaoineamh ar an dóchúlacht go ndéanfar dul chun cinn rathúil agus aon droch-phreas nach dteastaíonn uait.